واحه ای در لحظه
پشت هیچستان رگ‌های هوا پر قاصدهایی است
كه خبر می‌‌آرند
از گل واشده دورترین بوته خاك
درنگ جایز است
ماه تا ماه
پنجشنبه 15 بهمن 1388 توسط سحر

معمولا خیلی حوصله میوه خوردن ندارم (تنبلی تا چه حد!) ولی خب میوه خیلی دوست دارم.

وقتی میوه‌ای می‌خورم كه بهم خیلی مزه میده و از طعمش لذت می‌برم، به بچه‌هایی فكر می‌كنم كه ماه تا ماه حسرت خوردن میوه به دل كوچیكشون می‌مونه...

پ.ن. بچه‌های فقیری كه حسرتهاشون فوق تصور ماست و با این حسرتها بزرگ می‌شوند.



_________________________________________________________________________________
نظرات ()

درباره وبلاگ


اینجا گاهی بیشتر یك بار در روز، به روز می‌شود.

تو این وب لاگ از چیزهایی كه باعث میشه لحظه ای درنگ كنم و افكارم می‌نویسم.
و گاهی شعر و مطالب دیگه ای كه به نظرم جالب میاد.

27 روز تولدمه
لوگوی دوستان

موضوعات
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوند ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز :
بازدیدهای دیروز :
كل بازدیدها :
كل مطالب :
Blog Skin